We kennen natuurlijk allemaal onze maan, maar volgens de wetenschap is er ooit een tweede exemplaar geweest. Ondanks dat het wellicht lastig voor te stellen is hebben er bij het ontstaan van de aarde meerdere manen rond de aardbol gezweefd. Het gaat om de maan zoals we die nu kennen en een maan die een stuk kleiner was. Volgens de wetenschap heeft er een botsing tussen de beiden plaatsgevonden, waardoor onder andere te verklaren valt dat de voorzijde en de achterzijde van de maan zo anders van samenstelling zijn.
Botsing tussen twee manen volgens de wetenschap
De wetenschap is na recent onderzoek van mening dat er een oer botsing plaats heeft gevonden tussen onze huidige maan en een kleiner exemplaar. Botsingen tussen verschillende onderdelen in de ruimte vinden wel vaker plaats, waarbij het ene onderdeel het andere als het ware opveegt. De wetenschappers uit Californië die zich met dit onderzoek bezig hebben gehouden verklaren op die manier dan ook de verschillende tussen de voor- en achterkant van de maan. Aan de achterkant van de maan zitten de onderdelen van de tweede maan waarmee de botsing plaats heeft gevonden. Dit gebeurde waarschijnlijk met een snelheid van 3 kilometer per seconde, wat voor ruimtebegrippen aan de lage kant is.
Achterkant van de maan is anders dan de voorkant
We weten al langer dat de achterkant van de maan anders is dan de voorkant. De wetenschap heeft dit echter nooit heel goed kunnen verklaren. Lange tijd is er aangenomen dat het gaat om restanten van een aantal andere objecten in de ruimte. Nu lijkt het erop dat het de tweede maan is die op de huidige maan terecht is gekomen tijdens de botsing. Om die reden is de achterkant van de maan tientallen kilometers dikker. Daarnaast is het terrein volgens de wetenschap aan de achterzijde veel bergachtiger en ruiger.
Volgend jaar meer duidelijkheid over de waarheid van de ontdekking
Ondanks de recente ontdekking van de wetenschap is het niet gezegd dat de theorie ook daadwerkelijk klopt. Wat dat betreft is het interessant om nog een jaartje te wachten, aangezien dan twee Amerikaanse GRAIL-ruimtesondes het zwaartekrachtveld rond de maan in kaart gaan brengen. Op die manier zal de wetenschap proberen meer duidelijkheid te krijgen over het ontstaan van de maan zoals we die momenteel kennen. Zo zal de wetenschap onder andere kijken naar de ouderdom van de verschillende onderdelen, wat dan natuurlijk dient te verschillen. De wetenschap noemt de huidige ontdekking plausibel, maar nog niet bewezen.
Foto: M.Rosenwirth – Fotolia


